Veel artikelen schrijven over de methode om van negatieve gedachten af te komen door ze op te schrijven.

 

De kern van deze methode is dat we onze gedachten gedetailleerd en met emotionele lading op papier zetten, en er daarna symbolisch afscheid van nemen – door het papier te verbranden of door de wc te spoelen.

 

Het is belangrijk dat de tekst definitief verdwijnt. Het is niet genoeg om hem simpelweg in de prullenbak te gooien.

 

Zo voelt het alsof de negatieve gedachten ‘uitgewist’ werden, waardoor het makkelijker wordt om ervan los te komen.

 

Ik had deze papieren methode al jaren niet meer gebruikt.

 

 

Onlangs, tijdens een wandeling op een ochtend na sneeuwval, werden mijn angsten rondom het schrijven van mijn blog plotseling heel sterk.

 

Zal het het gewenste effect bereiken? Kan ik anderen helpen? Formuleer ik duidelijk genoeg? En mijn grootste vraag: waarom ben juist ik degene die mijn verhaal mag delen, terwijl iedereen zijn eigen pad heeft?

 

Daarnaast was ik bang of ik het evenwicht kon bewaren: dat de nadruk op de uitweg ligt en niet op de verhalen.

 

De negatieve gedachten en vragen schoten door mijn hoofd.

 

In die tijd wist slechts één persoon van mijn plan, van deze blog. Later sprak ik niet meer met hem, maar tijdens het schrijven leunde ik van een afstand op hem. Ik putte kracht uit die persoon.

 

Op die sneeuwachtige ochtend besefte ik dat ik me van deze steun moest losmaken. Ik kon hem er niet langer bij betrekken.

 

De verantwoordelijkheid, de druk die ik voelde, was alleen van mij. Dat legde een enorme last op mijn schouders.

 

Terwijl ik verder liep, werd het verlangen om van deze druk af te komen – die inmiddels paniek in mij veroorzaakte – steeds sterker.

 

Toen ik bij de haven aankwam, maakte ik een sneeuwbal. In gedachten propte ik al mijn angsten en negatieve gedachten erin.

 

Toen gooide ik de bal in het water en zei: „Bedankt dat jullie jezelf hebben laten zien, maar nu moeten we afscheid nemen. Ik ga verder, jullie blijven hier in het water.”

 

Ik herhaalde dit een paar keer en voelde hoe ik langzaam ontspande. Die dag publiceerde ik uiteindelijk deze website.

Het gooien van de sneeuwbal in het water hielp me net zo goed als het verbranden van het papier eerder. Omdat ik bewust afscheid nam en losliet deze negatieve gedachten.