Lang heb ik niet begrepen wat professionals bedoelden toen ze spraken over "rood-oranje-groen." 

Toen heeft iemand eindelijk het voor mij verduidelijkt: het balanceren van energiegevende en energie-vretende activiteiten.

Het doel was dat ik gedurende een dag meer energiegevende activiteiten zou doen en mijn energie vragende verplichtingen zo zou verdelen dat ik aan het einde van de dag nog energie overhield. 

Eerder hield ik me helemaal niet bezig met deze energiebalans. Ik ging gewoon door en lette niet op wat mijn lichaam aangaf. Als mijn brein besloot dat ik zonder rust verder moest, dan deed ik dat. Dat mijn lichaam vermoeidheid signaleerde, stond niet centraal in mijn aandacht.

Omdat ik dezelfde methode gebruik voor activiteiten als voor persoonlijke relaties, wil ik hier het boek Praktische levenslessen van John Gray noemen. Hij legt energiestromen en energie-evenwicht uit aan de hand van een eenvoudig fysisch voorbeeld: wanneer je de deur opent tussen een warme en een koude ruimte, dan zal de temperatuur zich gelijkmatig verdelen. De warme ruimte koelt af, de koude warmt op.

Hij noemt het voorbeeld van Barbra Streisand. Wanneer zij het podium opgaat en zingt, komt zij in een open toestand ten opzichte van haar publiek. In die situatie neemt zij ook een deel van de spanning van anderen in zich op. Daarom is het voor haar belangrijk om zich vóór een concert bewust voor te bereiden op het feit dat haar energieniveau zal dalen. Als zij dat niet doet, kan dat op de lange termijn ernstige gevolgen hebben.

Een soortgelijk proces gebeurt wanneer iemand langdurig meer energie verliest door activiteiten dan hij of zij terugkrijgt. Dit kan na verloop van tijd resulteren in uitputting. Hetzelfde geldt voor situaties waarin we voornamelijk energievretende activiteiten uitvoeren, ten koste van energiegevende ervaringen.

Tijdens een meerdaagse training ontmoette ik een vitality manager, met wie ik veel gesprekken voerde.

Hij vertelde over een methode die hij zelf gebruikt en ook aan anderen aanraden. De kern van de methode moest ik in een tekening maken over het invloed van mijn sociale relaties. Ik schreef de relaties op waarmee ik dagelijks, wekelijks, maandelijks of jaarlijks contact heb en moet bekijken of ik me na een ontmoeting energieker of juist vermoeider voel.

De namen van mensen die energie geven, markerde ik in het rood. Degenen na wiens gezelschap ik me uitgeput of gespannener voen, in het blauw. Zo ontstond een overzichtelijk beeld van hoe mijn energie me ontwikkelde binnen mijn sociale relaties.

Deze methode kan niet alleen worden toegepast op menselijke relaties, maar ook op activiteiten. Dan wordt duidelijk welke activiteiten energie geven en welke op de langere termijn energie kosten. Dit helpt bij het beslissen waar het zinvol is meer aandacht aan te besteden en wat beter minder vaak gedaan kan worden, anders georganiseerd, of zelfs losgelaten.

Ik voer deze analyses regelmatig uit. De resultaten zijn duidelijk. Ik pas mijn contacten en activiteiten aan voor een betere balans.

Voor mij is het een methode geworden die echt werkt.

voorbeeld - sociale contacten die energie geven en energie vreten