Lange tijd sprak ik niet over mezelf.

 

Ik was bang dat ik kwetsbaar zou zijn als ik me openstelde. De gedachte dat iemand me echt zou leren kennen, maakte me nerveus; immers, diegene zou me kunnen kwetsen. Ik vreesde dat de dingen die ik over mezelf vertelde tegen me gebruikt zouden worden. Hierdoor had ik moeite om mijn gesprekspartner te vertrouwen. Al vóór het gesprek ging ik ervan uit dat hij of zij mij zou kunnen schaden.

 

In haar boek Alledaagse wonderen bespreekt Joko Beck hoe je de kern van jezelf kunt ontdekken, de diepste drijfveren die je handelen aansteken. Voor mij kwam toen de ontdekking dat mijn basisgevoel deze woorden omvat: ik ben klein, ik ben alleen en ik moet mezelf beschermen tegen de wereld. Deze gedachte heeft mijn hele leven vormgegeven.

 

Dit hield ook in dat ik geen hulp zocht. Ik wilde alles zelf oplossen, op eigen kracht. Ik geloofde dat ik op die manier het veiligst was.

In een relatie speelde dit echter duidelijk tegen me. 

 

Er is de laatste tijd veel veranderd. Ik ben openhartig over mezelf gaan praten, over mijn problemen. Deze eerlijkheid heeft me enorm geholpen om uit mijn diepste dal te komen. Ik heb ondersteunende mensen om me heen gevonden, en ik begin in te zien dat de meesten niet willen kwetsen, maar juist willen helpen. Het is een geweldige ervaring om geaccepteerd te worden, om omringd te zijn door rust en liefde. 

 

Het was moeilijk om me kwetsbaar op te stellen. Het voelde alsof ik in een donkere diepte sprong. Maar ik had geen andere optie. Bijna vijftig jaar oud realiseerde ik me dat ik het moest doen. Ik had hulp nodig. De prijs daarvoor was dat ik over mezelf moest spreken. Natuurlijk niet tegen iedereen, en niet over alles.

 

In eerste instantie moest ik mijn zelfvertrouwen opbouwen, zodat ik mezelf kon beschermen tegen mogelijke kwetsuren. Tegenwoordig heb ik meer vertrouwen in anderen en zijn er goede vriendschappen ontstaan. Ik realiseer me dat iedereen te maken heeft met dingen die moeilijk zijn om over te praten. Het was voor mij een grote stap dat er iemand was bij wie ik mijn vertrouwen kon leggen.

 

Later realiseerde ik me dat sommige mensen zich niet eens herinneren wat ik hen heb verteld. Om die reden hoef ik niet bang te zijn dat mijn gedeelde informatie ooit misbruikt zal worden.

 

Tegenwoordig heb ik meer vertrouwen in mensen. Ik ga er niet langer automatisch van uit dat ze me pijn zullen doen. Dit was een belangrijke stap voor mij. Ik geloof dan ook dat, als ik dit kan bereiken, anderen ook in staat zijn om hun wantrouwen te overwinnen.

 

In de afgelopen jaren heb ik een punt bereikt waarop ik op zoek ga naar intieme, diepgaande gesprekken — en ik geniet daar oprecht van.