Terwijl ik dit nu opschrijf, realiseer ik me dat ik dit gevoel al eerder heb gehad.

 

Ongeveer twintig jaar geleden, toen mijn relatie stormachtig eindigde, terugverhuisde ik naar mijn eigen woning. Nadat ik het verlies had verwerkt, verscheen er een heel sterk gevoel van vrijheid.

Ik had een klein appartement en een autotje, en ik voelde de behoefte om aan niemand te hoeven voldoen. Het belangrijkste was dat ik me goed voelde. Ik kwam op de eerste plaats; niemand stond vóór mij.

 

Natuurlijk waren er situaties waarin iets of iemand anders belangrijker werd dan mijn eigen welzijn. Maar er waren ook bewuste momenten in mijn dagen waarop ik deed waar ik echt zin in had. Deze momenten waren niet te plannen; er was geen strategie achter. Ze ontstonden gewoon, wanneer ik volledig aanwezig was, het moment kon ervaren en ervan kon genieten.

 

Als ik zin had om in de auto te stappen en naar de bergen te rijden, dan deed ik dat. Had ik liever tijd met vrienden doorgebracht, dan ging ik daarvoor. Het ging niet zozeer om wát ik deed, maar om hoe ik me daarbij voelde. Zelfs thuis voelde ik me vrij, omdat ik de keuze had om te genieten van het moment.

 

Toen omschreef ik het voor mezelf als: de wereld is van mij.

 

Vijftien jaar lang zocht ik naar dit gevoel in Nederland. Steeds weer leek er iets te zijn dat mijn aandacht trok—van studies tot werk en het aanpassen aan mijn nieuwe omgeving. Al deze factoren leken belangrijker dan mijn eigen welzijn.

 

Ongetwijfeld zijn dit belangrijke zaken, maar mijn welzijn is ook van groot belang.

Het gevoel van vrijheid is van essentieel belang.

 

Voor mij betekent vrijheid vandaag dat ik me naar mezelf toe keer en kijk naar wat ik nodig heb. Ik wil niet voldoen aan verwachtingen. Ik wil niet bewijzen wie ik ben, en ik wil niet uitstralen wat ik bezit. Ik wil de wereld alleen mijn ware zelf laten zien. Ik wil gewoon mezelf zijn. En juist daardoor kan ik soms dat grote kind zijn dat in mij leeft.

 

Want zo ben ik in orde.

Iemand waar ik trots op ben. Iemand die ik accepteer. Iemand van wie ik houd.