Mijn appartement is een oase van rust en veiligheid.

 

Mijn werkkamer is de enige plek die volledig van mij is. Ik laat er zelden anderen binnen. Hier komt mijn ware ik het sterkst naar voren. Wanneer ik bezoek krijg, toon ik graag de rest van het huis, maar mijn werkkamer blijft meestal slechts een vluchtige impressie vanuit de deuropening.

 

Onlangs ontving ik voor het eerst een bijzonder lieve vrouw op bezoek. Ze betrad mijn werkkamer en stopte bij een tekst die bijna zo groot was als een poster, prijkend aan de muur. Het betrof een bewerking van een boek, waarin weinig persoonlijke elementen waren verwerkt.

 

Toch voelde ik de spanning opkomen. Het leek alsof ze te dicht in mijn persoonlijke ruimte kwam.
Maar in werkelijkheid gebeurde er iets anders.

 

We begonnen een gesprek over boeken, en al snel ontwikkelde zich een diepgaand en boeiend gesprek. Het gaf me een enorme boost van energie, zelfs meer dan de eertse spanning me had gekost.

 

Dit gesprek zou nooit hebben plaatsgevonden zonder haar binnenkomst in deze ruimte. Misschien is het tijd om mijn grenzen opnieuw te onderzoeken en te leren meer te vertrouwen.

 

Dit is een richting om hier verder mee bezig te blijven.